صدایم کن صدایم کن صدای تو چه خوب است
صدای تو سبزینه ی اون گیاه عجیب است
صدایم زن که اسمم در نهانت غمی دارد
گر من به غم عشق تو نسپارم
در دل چه کنم بحر چه میدارم دل
در نوایت بی قرارم روز و شب
سر ز پایت برندارم روز و شب
عاشق دنیای خویشم
لحظه ی خندیدنت
با دو چال گونه ات
زندگی زیبا تره