علیرضا پوراستاد
دلتنگی ام را کاش باور کرده بودی
با من که بی تابم شبی سر کرده بودی
حرف دل خود را زدن دیوانگی بود
از عشق گفتن با تو اوج سادگی بود
عاشقم کردی و دل بریدی
رفتی و گریه ام را ندیدی
دوستت دارم اما برایم
به پايان رسيدي …
جز تو من آرزویی ندارم
هم کنار آمدم ، هم دچارم
رازداری کن ای شانه امشب
نباید ببارم
خسته ام از اين همه تاوان نمي بخشم تو را
ديگر اي اندوه بي پايان نمي بخشم تو را
کوچه ها را گریه کردم در هجوم بی کسی ها
پس کجایی زیر این باران نمی بخشم تو را
جز تو من آرزویی ندارم
هم کنار آمدم ، هم دچارم
رازداری کن ای گريه امشب
نباید ببارم