یه لیوان چای داغ کنار پنجره
صدای گنجیشک‌ها، خنده‌ی بچه‌ها
یه سلام بی‌دلیل وسطِ کوچه
یه «کمک لازمی؟» از یه آشنا
روزا می‌گذره، آدما می‌رن
ولی خوبیا هنوز موندنی‌ان
دل که صاف باشه، راه پیدا می‌شه
تو دل تاریکی، یه نور روشنه
هنوز می‌ارزه که مهربون باشی
که بی دلیل بخندی خودت باشی
اگه دنیا سخته، دل آسونه
هنوز میارزه که خوب باشی
اگه باور داری، همه می‌فهمن
که یه قلب روشن، خودش خورشیدِ دنیاشه...
یه نگاه ساده، نه با ترس
هیچ‌کس کامل نیست، ولی می‌شه
بهتر بود، بی‌ادعا، بی‌کینه
هنوز می‌ارزه که مهربون باشی
که بی دلیل بخندی خودت باشی
اگه دنیا سخته، دل آسونه
هنوز میارزه که خوب باشی