میرفتی بی صدا
اما با دلی پر از امید
سایت رو دوشمه هنوز
هرجا برم می رسید
دستای خستت نقشه فردای منن
هرچین رو صورتت راه دنیای منن
پدر، کوه من، پناه روزای بی کسی
همیشه بودی، حتی وقتی دلشکسته ای
پدر من صدات هنوز برام عین دعاست
با تو دنیا هنوز، یه تکیه گاه صاف و راست
از لبخندت خستگی هام میریزه
دلم از چشمات داره قوت میگیره
از تو یاد گرفتم مرد بودنو
یاد گرفتم عشق بی بهونرو
پدر، کوه من، پناه روزای بی کسی
همیشه بودی، حتی وقتی دلشکسته ای
پدر من صدات هنوز برام عین دعاست
با تو دنیا هنوز، یه تکیه گاه صاف و راست