قمار بازم من ،
که شرط بستم رو
امید بودنت
امید بودنت
جوونیمو دادم
رویاهامم‌روشو
نبودی باختم
نموندیو باختم
تقاص این امید
چه سخت شد
سخت شد
تموم این روزام
روزایی که
رفت شد
راهی نموند برام
به جز فراموشی
دست خودم نبود
خواستی فراموش شی
منم که با خودم
همیشه بد کردم
روزای خوبو با
غم تو رد کردم
منتظرم ولی
منتظره چیم
خودم نمیدونم
از این به بعد کیم
قمار بازم من
همون قمار بازی
که رفتو سنگین باخت
به خاطر تو رفت
به خاطر تو سوخت
به خاطره تو باخت