تو بیا بی تو دگر هم نفسی نیست مرا
همه در فکر خودن دادرسی نیست مرا
شهر به شهر خانه به خانه پی تو میگردم
تو بیا جز تو دگر شوق کسی نیست مرا
رفتی و این همه غم بعد تو دیوانم کرد
این همه دوری که از چشم تو ویرانم کرد
روزی شاید برسد حال منم خوب شود
ولی این زخم مرا از عشق بیزارم کرد
عشق تو در دل من میل به خاموشی نیست
هرگز این عشق دگر تاب فراموش نیست
من به سوی تو و دور ز من هر لحظه
سهمم از عشق تو یک لحظه هم آغوشی نیست