پرِ پروازمو چیدن،همه دنیا
ولی به خاطرت،من پر زدم بازم
خیال کردم که جا دارم توی رویات
میگفتم با تو این دنیامو میسازم
چه زخمایی که خوردم از همه واست
ولی بازم پای عشق تو وایسادم
به هر در میزدم تا نشکنی اما
غرورم رو سرِ این عاشقی دادم
گذشتم از دلِ دیوونه ی ساده م
که شاید وا کنی درای قلبت رو
ولی چشمات و بستی روی احساسم
با اینکه دیدی میمیرم بدون تو
دلم دریا شد آروم بگیری تو
واست بارون شدم ابری نشی هر جا
خودم تنهاترین بودم ولی بازم
حواسم بود جایی تو نشی تنها
دلِ ساده،که به عشق تو آدم شد
برای بودنت از عمر من کم شد
برو اما واسه روزای شاد تو
تموم لحظه های عمر من غم شد