تو هر جوری که فکر کنی براش مردم ندید
از وقتی رفت خوردم زمین
دلم خوش بود به این که هست به این که
پشتمه
کاشکی برگرده همین
بزار بگن روانی بود بزار بگن آدمت نبود
اصلا یه اشتباهی بود
اونا خوبی نمیگن که فقط میخوان هر جوری
شده ما بشیم از همدیگه دور
من پرم از ناله پر از غم
پرم از حرفایی که بهش نگفتم
پرم از دردی که جاش موند روی مشتم
من پرم از یه حس مبهم
از خودم از همه خستم
رو عکسامون هنو قفلم
تو که هر کاری کنی گیر توعه باز این دلم
همه جا دوتایی بودیم کجا تنهایی برم؟
بد شدی ولی هنوزم دارم از خوبیت میگم من
جر و بحث شد یه سر شیرینی رابطمون
بری گفتم که میمیرم هی بهت گفتم بمون
اشتباه کردم میدونم بینمون هیچی نموند نه
من پرم از ناله پر از غم
پرم از حرفایی که بهش نگفتم
پرم از دردی که جاش موند روی مشتم
من پرم از یه حس مبهم
از خودم از همه خستم
رو عکسامون هنو قفلم