من تنها دوفنجون چای، که داره سرد میشه
اونی که درمون بود برام، نبودنش درد میشه
اون دروغکی منو دوسم داشت
آخرش زد زیر حرفاش، منو تنهام گذاشت
نه منو دوسم نداشت
پاش که میوفتاد، بهش جون میدادم
کاش میشد، کاش زودی میرفت از یادم
آدم شدم براش، ولی اون حوای من نبود
تقصیریم نداشت خب، چون جای من نبود