هر که دلارام دید از دلش آرام رفت
چشم ندارد خلاص هر که در این دام رفت
چشم ندارد خلاص هر که در این دام رفت
گر دلم در عشق تو دیوانه شد عیبش مکن
ای که گفتی هیچ مشکل چون فراق یار نیست
گر امید وصل باشد همچنان دشوار نیست
نو که مژگانم به سرخی مر میاز روی زرد
قصه ی دل مینویسم حاجت گفتار نیست
حاجت گفتار نیست
بی دلان را عیب کردن لاجرم بی دل شدن
آن دو نهر را این عقوبت همچنان بسیار نیست
آن دو نهر را این عقوبت همچنان بسیار نیست
بار ها روی از پریشانی به دیوار آورم
بر غم دل با کسی گویم ده از دیوار نیست
بار ها روی از پریشانی به دیوار آورم
بر غم دل با کسی گویم ده از دیوار نیست
به از دیوار نیست
بی دلان را عیب کردن لاجرم بی دل شدن
آن دو نهر را این عقوبت همچنان بسیار نیست
آن دو نهر را این عقوبت همچنان بسیار نیست