چخبر از درختی که قراره بشه تبر
از جای خالی روی دوش یه نفر
چخبر
خنده های ما توی گریه گمه
جنگ واقعیت و توهمه
رفتی و این دفعه بار چندمه
حیف دوست داشتنی که ترحمه
کی اون همه خاطره رو آتیش زد
کی باعث شد فاصله ها عادی شن
رد میشم از کوچه ولی
خاطرات تو میشن پاپیچم
کی بود واسه تو جونشو میداد
واسه همه غم های تو شونشو میداد
کی زخم های بالتو می بست
هرکاری میکردی خوبتو میخواست
نه که نبخشم حرفاتو
اصن هرکاری میکردی حق باتو
فراموشش کن هر چی که بوده
نمیخوام ببینمت فردا صبح