من اون آشغالم که هیچ‌جا آشنا نداشت که
سند نذاشتن توی پاسگاه براش که
می‌کنه هر چی تلاش بازم
نداره رنگی حناش
من اونم که ازتون دلش خونه
نمک ریخته، شیکسته نمکدونش
من اونم که هر کی که عاشقم شد یا
‫دیوونس یا که —
من اونم که گذاشتین یک رو کنارش
نداره حتی واسه خوندن اجازه
اونی که می‌خواست اینجا بمونه
اما خندیدین هر رو به حالش
من اونم که مامانو تنها نذاشت که
مونده هنو پای خاطره‌هاش که
اصاً یه رو همتون برین
این آشغال می‌مونه این شهرو بسازه
ازم نخواه برم اَ این خاک
هر جا برم دلم همینجاست
من سر قولم هستم
پای حرفشه پسر ایران
ازم نخواه برم اَ این خاک
هر جا برم دلم همینجاست
من سر قولم هستم
پای حرفشه پسر ایران
نه، نه، نه، نه، نه
نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه
تو رو بیلبوردا بودی، من تو داستان
تو رو استیج بودی و من تو دادگاه
تورو گردن گرفت صد تا آشنا
منو انداختنم سطل آشغال
ما باهم فرق داریم
آره، فرق داریم
ولی موندم نشه دست‌تنها شی
موندم، نری نگی: «جا زد» جایی
من خوبم با تنهایی
فقط خواستم حال شهرم خوب باشه
اون که فک می‌کنه دشمنه، دوست باشه
این جا کسی ما رو دوست نداشت
ولی خدا ما آشغالارم دوست داره
اِی
ازم نخواه برم اَ این خاک
هر جا برم دلم همینجاست
من سر قولم هستم
پای حرفشه پسر ایران
ازم نخواه برم اَ این خاک
هر جا برم دلم همینجاست
من سر قولم هستم
پای حرفشه پسر ایران