نیستی کِنارم
من بی قرارم
آشتی کن با من
بی تو بیمارم
شدی تو بازم
خواب و خیالم
میخوام که باشی
نده آزارَم
به چی دلخوش کنم که بَرنَگَشتی
تو راحت از منو عشقم گذشتی
باید برگردی و باشی کِنارم
نباشی بی تو زَهره روزِگارم
همش قرص و همش سیگار
شُدن یووغ و شدن اَفسار
منه احساسی رو که میشناسی
ولی میگی که تو ناشناسی
یه چِشم اَشک و یه چِشمم خون
نِگاهِت کرد منو افسون
شدی روو قلبم حَکّاکی
مگه آخه تو ضَحاکی
مگه آخه تو ضَحاکی