آهنگ علیرضا مهدوی - سلول

منو هیشکی نفهمید
منو تنهایی بلعید
من اونقدرگریه کردم
دیگه افتادم از ریخت
دیگه چجوری باید
بگم بیا او برگرد
من اونقدر گفتم از تو
صدام دنیارو کر کرد
نگم از شبا برات
من بریدم از همه
انقدر شکسته شدم
انگاری صد سالمه
من مامانمو می خوام
که بغل کنه منو
پاک کنه با جونو دل
اشکایه صورتمو
یه جوری ترکیده مغزم
انگاری نابودمو هستم
چرا اینجوری شدم اصلا
از خودم سوال میپرسم
خونه سلول او من حبسم
مثل یه جهان بی فصلم
روحم گیره تو تنه خستم
جنگ بین روحمو نبضم
منو هیشکی نفهمید
منو تنهایی بلعید
من اونقدرگریه کردم
دیگه افتادم از ریخت
دیگه چجوری باید
بگم بیا او برگرد
من اونقدر گفتم از تو
صدام دنیارو کر کرد