آهنگ بهرنگ جباریان - عبور

من از مرز دستای تو رد شدم
تو هم روی قانون من پا بزار
یکم وقت رفتن نگاهم کن و
خودت رو توی لحظه هام جا بزار
منم مثل تو دلخورم از خودم
از اینکه تو در من نفس میکشی
پریشون روحم رها کن منو
داری دور قلبم قفس میکشی
یه تنهایی بی نهایت بزرگ
میارزه به اینکه اسیرت کنم
برو سمت دریا رو دستای موج
بمونی می ترسم کویرت کنم
من اون فصل پاییزی رو به مرگ
که بعد از عبورت زمین میخورم
زمستون بعد تو حال و هوام
یه عمر از این زندگی دلخورم
یه امشب نرو پیش شعرم بمون
کنار شب و گریه و بی کسی
بری یا بمونی چه فرقی داره
می دونم یه روزی به من می رسی
یه تنهایی بی نهایت بزرگ
میارزه به اینکه اسیرت کنم
برو سمت دریا رو دستای موج
بمونی می ترسم کویرت کنم