آلبوم داریوش عظیمی - 100 (صد)

زمین و صدای خیس بارون تو کوچه
بدون تو زندگی خودت ببین که پوچه
وقتی که تو نیستی و فکرت تو من می‌پیچه
وقتی که تو هستی و فکرم بالاست و گیجه
نفس نفس می‌کشم تو هر نفس قلبتو
مریض بوی توام منتظر عطر تو
برای دیدن تو دنیا نخواد من میام
تو و گل عشقمون حالم خوبه تو فضا
سلول‌های پوست من گذشته رو باز می‌خواد
تا که تو باز برسی حس‌های خوب باز بیاد
نور خورشید تو کوچه برای تو می‌رقصه
اگه تو نباشی باز این عشق ازت می‌ترسه
نفس نفس می‌کشم تو هر نفس قلبتو
مریض بوی توام منتظر عطر تو
برای دیدن تو دنیا نخواد من میام
تو و گل عشقمون حالم خوبه تو فضا

مسیر بارون نگام به جنگلای سبز
صدای جیک‌جیک نگات مثل صدای نبض
چشای من منتظرن نگام راهو می‌بره
تو این روزای دسته‌گل به درد من می‌خوره
خورشید صورتی داره از آسمون می‌افته
صدای رعدوبرق اومد ستارمون نیفته
این عشق من به عشق تو خیلی چیزا نگفت
مه غلیظ تو این فضا رو مژه‌ها نشسته
ابرا‌ی بارونی شب رو پلک من نشسته
دردلم با جاده‌هاست منتظرم نشسته
بهم بگو دوسم داری که دشمنات تو راهن
تمام لحظه‌های من بدون تو شکارن
به آینه هرچی می‌گم فقط نگام می‌کنه
رد پاهام تو این مسیر منو صدا می‌کنه
خورشید صورتی داره از آسمون می‌افته
صدای رعدوبرق اومد ستارمون نیفته
این عشق من به عشق تو خیلی چیزا نگفته
مه غلیظ تو این فضا رو مژه‌ها نشسته
ابرا‌ی بارونی شب رو پلک من نشسته
دردلم با جاده‌هاست منتظرم نشسته

اشاره به ماه پشت ابر مثل تو
اشاره به شب مثل من مثل تو
همش انتظار چشاتو چشات نگات‌ و نگات
بگو به من دور یا نزدیک هستی
چه دور و نزدیک تو در من چه هستی
ای عشق چی بگم از تو
آغوشت آغوشمه و اسم تو روز و شبه و
خورشید شب‌هام تو شدی
بارونم دریام تو شدی
کار دنیارو تو ببین دنیا دنبال منه و
دائم تو تو ذهن منو
حالا من پشت سر تو
نوره نگات رو صورتم هستش
غروب قلبم تو دست تو هستش
ای عشق چی بگم از تو
آغوشت آغوشمه و اسم تو روز و شبه و
خورشید شب‌هام تو شدی
بارونم دریام تو شدی
کار دنیارو تو ببین دنیا دنبال منه و
دائم تو تو ذهن منو
حالا من پشت سر تو

توی یک باغ بزرگ و پرگل و پر از درخت
که همه دلخوشی پرنده‌ها این باغ بود
میون این همه زیبایی و گل که همه خیره بودن
گل سرخ بی‌نظیری می‌درخشید که مثل یک قاب بود
یه دفعه از روی دیوار یه پروانه جذاب اومد
پروانه اون گل دید عاشق شد
گل عاشق‌تر شد این عشق عجب عشقی شد
روزا زیر نور خورشید می‌گذشت
پروانه هر روز دور گل عشقش می‌گشت
قصه‌ی اون گل پروانه پیچید
دیگه هیچ‌کس همچنین عشقی توی اون باغ ندید
تا که یک روز دیگه پروانه پیش گل برنگشت
گل سرخ از غصه بی‌رنگ شده بود
همدمش پرنده‌ها شاپرکا
گل سرخ روز و شبش تو غم بود کنار درختا و قاصدکا
پروانه مرده بودش گل سرخ خبر نداشت
هیچ وقت هیچ وقت برنگشت
اون تمام سعیشو کرده بودش که به عشقش برسه
نشد نشد
گل همش در انتظار تو غصه پژمرده شد و به خاک نشست
گل سرخ هیچ وقت به عشقش نرسید
شکسته شد شکست شکست

باید تموم می‌شد اما نه انقدر زود
انگار نه انگار که عشقی تو قلبش بود
ما باهم زندگی نکردیم اما کسی مارو غریبه نمی‌دونست
غریبه‌ها بگیرن تورو از من
تا چند وقت پیش که هیچ‌کس نمی‌تونست
بارون نم‌نم اومد و شب اومد
ازش خبر نیست که نیست
رو زخم من نمک زد و دل لک زد و
ازش خبر نیست که نیست
بی تو شبام نمی‌گذره
بی تو خوابم نمی‌بره
بی تو خوابم نمی‌بره
بارون نم‌نم اومد و شب اومد
ازش خبر نیست که نیست
رو زخم من نمک زد و دل لک زد و
ازش خبر نیست که نیست
ترانه سرا : علی بحرینی و علی ایلیا