آهنگ کیا - من

کاغذ جلومه خودکار تو دستم
یه ساعته الان خیره نشستم
نوشتم خط زدم مچاله کردم
صد تا کتاب حرف آماده کردم
ولی رنگ نمیده خودکار سردم
آخه این همه درد منو لال کردن
نمیدونم از چی بگم از فردام
یا حرفای نزدم یا که از دردام
خفقان گلوم و فشار مغزم
پل های خراب و پای شکستم
عشقی که تبدیله قشرای هر دم
بهاره زندگیم نیومده زد برف
هر کدوم از اینا قده یه کوه حرف
حتی نبود یه زیر تو هیچ گروم نفع
ضرر و ضرر و ضرر من کردم
قلبمو پیش عقلم شرمنده کردم
همه این روزای الانم دیدن
با خودشون میگن یه پولدار بی درد
آخه مگه چقدر میشه درک نشه یه مرد
چقدر میتونم این راه و تنهایی برم
چقدر تو این زندگی سختی کشیدم
میخندیدم حتی وقتی درد میکشیدم
منجی زندگی خیلیا بودم
خیلی چیزا به خیلیا یاد دادم
تک تک اینایی که با من بدن
یه روزی براشون از خوابم زدم
شاه بودم رعیت بودم مهمون سفره و سفره دار بودم
من با تاجر نمک نشستم
همونام حرمت نمک شکستن
هیچی ندارم آخه زیاد گزاشتم
آخرش توقع زیادی داشتن
یدونه خدا دارم دو تا کوه پشتم
سه ساله همون غولا زندگیمو کشتن
بیست دیقه کم دارم تا ساعت ۴
۵ روزه نمیخورم حتی دیگه ناهار
شیش ساله میگذره از آخر این دادگاه
هر شب قبل خواب میترسم از فردا
همه عین گله ای که تریلی زد بهش
همه استعدادام حروم شد صد حیف
همه استعدادام حروم شد صد حیف
یه وقتایی پول تاکسی نداشتم
قرض کردم موتور قسطی سوار شم
همه آدمای دورم تنهام گزاشتن
حتی سر جواب سلامم منت گزاشتن
این آهنگم شده مرحم دردم
بغض تو گلومه ولی هنوز میخندم
گردنم زخمه از تناب دارم
من از زمین و زمان گلایه دارم
من گلایه دارم من گلایه دارم من گلایه دارم