آهنگ محمد رامزی - دوئا 2

مست و مستانه منم
جان و جانانه تویی
درد دوردانه ی این قلب ویرانه تویی
باور کن باور کن
شهره ی شهر توام
دهه ها و صده ها
مرگم‌ آخر نکشد بی تو این غم زده را
باور کن باور کن
تو با تب و ترانه ای یک عمر عاشقانه ای
من را بس
تو لیلیه زمانه ای از عشق تو نشانه ای من را بس
تو با تب و ترانه ای یک عمر عاشقانه ای
من را بس
تو لیلیه زمانه ای از عشق تو نشانه ای من را بس
از این در به در غمی رفت و رفت ولی دم به دم به یادم آید
در این در به در غمی هست و هست که بی تو یه دم به سر نیاید
تو با تب و ترانه ای یک عمر عاشقانه ای
من را بس
تو لیلیه زمانه ای از عشق تو نشانه ای من را بس
تو با تب و ترانه ای یک عمر عاشقانه ای
من را بس
تو لیلیه زمانه ای از عشق تو نشانه ای من را بس