آهنگ محمدرضا منصوری - مرگ خاموش

نه فقط قلبِ من از خاطره‌ها می‌گیرد
با خداحافظی‌ات قلبِ خدا می‌گیرد
مرگِ خاموشِ من است اینکه صدایت نزنم
بی‌صدا، دوریِ تو جانِ مرا می‌گیرد
کوچه‌ها، پنجره‌ها، منظره‌ها غمگین‌اند
شهر را بعدِ تو اندوه فرا می‌گیرد
بغضِ دلتنگی ابر است که باران شده است
اشکِ من با غمِ عشقِ تو بها می‌گیرد
نه فقط قلبِ من از خاطره‌ها می‌گیرد
با خداحافظی‌ات قلبِ خدا می‌گیرد
با غمَت، با نفسَت، در قفسَت آزادم
نیستی و نفسِ ثانیه‌ها می‌گیرد
عشق را، حوصله را، خاطره را، دنیا را
روزگار از منِ بی‌تو همه را می‌گیرد
نه فقط قلبِ من از خاطره‌ها می‌گیرد
با خداحافظی‌ات قلبِ خدا می‌گیرد
مرگِ خاموشِ من است اینکه صدایت نزنم
بی‌صدا، دوریِ تو جانِ مرا می‌گیرد