آهنگ پرو - مردید برام

دلم می خواد یه شب بی سر و صدا همه دردام رو بردارم برم یه نامه ای بذارم روی طاقچه و همه حرفام رو توش بگم برم خستگی هامو توضیح بدم تنهایی هامو توصیف کنم وقت نداری موزیک رو قطع کن شاید طولانی شد یکم دردهای دلم بیزارم از جمع های شلوغ نمی خوام باهام مرتبط بشم نمی خوام چیزی توضیح بدم دیگه وارد داستان های مختلف بشم نمی خوام کسی دیدنم بیاد نمی خوام کسی پیگیرم بشه همه می گن که بیرحم شدم می خوام کارایی کنم بذار مطمئن بشم اگه می بینی که سنگدلم هیچکس و هیچی و هیچ جا مهم نیست آخه از کسی خیری ندیدم بیرحم شدم و این تقصیر من نیست اگه عصبی ام روان پریشم مرگ و زندگی به هیچ جامم نیست چیزایی که دیدم کوه می دید می ریخت چیزایی که اصلا حد من نیست اهمیت نداره برام از دل شخصی یهویی درام امادم از هر کسی بخورم حتی اونی که هست خدای مرام الان که دارم این رو می نویسم پر بغضم پر اشک شده چام دل من خیلی مهربون بود چی شده که همه تون مردید برام من خستم از این وضع خستم از این درد خستم از این آدما خستم از این شهر خستم از این گریه ها خستم از این اشک خستم ،
دلم می خواد یه شب بی سر و صدا همه دردام رو بردارم برم یه نامه ای بذارم روی طاقچه و همه حرفام رو توش بگم برم خستگی هام رو توضیح بدم تنهاییام رو توصیف کنم وقت نداری موزیک رو قطع کن شاید طولانی شد یکم دردهای دلم بیزارم از جمع های شلوغ نمی خوام باهام مرتبط بشن نمی خوام چیزی توضیح بدم دیگه وارد داستان های مختلف بشم نمی خوام کسی دیدنم بیاد نمی خوام کسی پیگیرم بشه همه می گن که بیرحم شدم می خوام کارایی کنم بذار مطمئن بشم می دونی خنده وسط گریه گریه وسط خنده یعنی چی می دونی اونی که پر از عشق بود یهو از همه چی کنده یعنی چی می دونی اونی که بگه از غم هاش یکی بگیره به خنده یعنی چی می دونی همیشه دلت رو بشکنن فقط بگن شرمنده یعنی چی شونه هام خیس از اشک های همس از اشکای خودم فقط خیس بالشتمه گوشام پر از درد و دل این و اون حرفای منو ولی کسی بشنوه تنهایی حکم کسیه که دوست داشتنش از سر نیاز نیست پشت دست دلم رو داغ کردم بهش گفتم دیگه سمت عشق نره مردید برام خودمم خیلی وقته مردم من از گرگ نه از بره خودم خوردم پشیمونم دردام رو پیش کیا بردم به دست گربه ها یه عالمه گوش مفت سپردم برا کیفشون به چه کارایی که دست نبردم ولی اونا الان دلشون شاده که افسردم چقدر روزا رو برا رفتنم می شمردم می رم حتما به خدا که دیگه کم آوردم دلم می خواد یه شب بی سر و صدا همه دردام رو بردارم برم یه نامه ای بذارم روی طاقچه و همه حرفام رو توش بگم برم خستگی هام رو توضیح بدم تنهایی هامو توصیف کنم وقت نداری موزیک رو قطع کن شاید طولانی شد یکم دردای دلم بیزارم از جمع های شلوغ نمی خوام باهام مرتبط بشم نمی خوام چیزی توضیح بدم دیگه وارد داستان های مختلف بشم نمی خوام کسی دیدنم بیاد نمی خوام کسی پیگیرم بشه همه می گن که بی رحم شدم می خوام کارایی کنم بذار مطمئن بشم