آهنگ سامان وانتو - بد عادت

بعضی خوبیا بد عادت میکنن یه سری آدمارو
تو با خوبیت نمیتونی که نگهش داری
میتونی؟ نه !
چون طرف بلند پرواز تر و پر توقع تر میشه
اون موقعس که باید خودت بزاری و بری
خودت بزاری و بری
سرتو همه حسم پرید
بعدتو منو هیچکس ندید
پشت من دیگه حرف در نیار
هرکی اومد مارو از پشت درید
من میرم از این شهر دیگه
آدماش بوی نفرت میده
تو همون عشق فیکی که
حرفاشو از روی هَوَس میگه
تقصیر من نبود از اون اولشم تو خراب کردی
دستی برام نموند همه رو باختم تو برام دردی
عشقی که داشتمو تو سوزوندی نمونده برام ترسی
نشناختم تورو نمیدونستم میخوای بد عادت شی
حلقتو بردار نمیتونم باتوعه بد عادت باشم
تو نری من میرم حتی اگه بگی نرو برگرد با من
اسممو نیار دیگه غریبه شدم از اون شب واست
قلب من جِر خوردش
همه اون حس مُرده
یه سالو نیم ساختیم زود
تو یه ثانیه چِش خوردش
چون تو میتونستی یادم باشی
فرشته نبودی که راهم پاشید
من دِ آخه هرکاری کنم
برات میشم همون آدم
میدونستی نبودم قصدن ناشی
خیلی زشته طلبکارم باشی
کاش بعد من به خودت بیای
تا بفهمم که منو خواستی برا چی؟
حلقتو بردار نمیتونم باتوعه بد عادت باشم
تو نری من میرم حتی اگه بگی نرو برگرد با من
اسممو نیار دیگه غریبه شدم از اون شب واست