آهنگ وحید موسویان - عروس ماهی

شبیه خوشه ی گندم می مونه ساقه ی دستای ترد و مهربون تو
صدات کردم بگو جونم که شیرینه عسل داره زبونت شهده جون تو
ستاره داره می ریزه رو سقف خونه از وقتی که سایه ات رو سر خونه است
تو هر جا باشی اونجا بی نظیره ، محشره حسش شبیه حس گلخونه است
باید تاریخو برگردم ، شبیخون شم به جون هر چی بغض در کمین تو
دلیل خنده شم روی لبای داغ و همچون سیب سرخ نازنین تو
بسازم لحظه هاتو یک به یک از نو که از یادت بره دنیا چه نامرده
بتازم با قشون واژه هام روی تن هر کی که روزی قلب تو با غصه خون کرده
آخرین گونه ی عشقی ، حُرم جادوی صدایی
یه کلکسیون کامل از همه پروانه هایی
قلب تو یه سرزمین از ، نیشکرهای شکسته
واسه آرامش قلبت ، من می شم چریک خسته
خنده هاتو پس می گیرم ، با یه لشگر از ترانه
می کشم دور وجودت ، یه حصار عاشقانه
سگ چشماتو می بندم ، توی باغ آرزوهام
با یه قلاده ی محکم از سپید رنگ موهام
قزل آلای لباتو , توی رودخونه ی نیلی
من شکار می کنم امشب ، مث یک خرس گریز لی
جنگل مشکی موهات ، صاحب یه بیشه زاری
من نشستم تو کمین ات ، مثل یک شیر شکاری
لهجه ی تو شور شعره ، مثل آواز پرنده
من به نیت شکار ، تو شدم شیر درنده
مثل یک عروس ماهی ، توی شعرم می درخشی
طعمه ی لذیذ من شدی ، منم کوسه ی وحشی