صدا
هر صدا
یه حرف تازه بود
تو شهر سوت و کور
هر صدا
یه روزنه‌ی نور
تو راه بی عبور بود
بی صدا
دووم نمیاریم
یه باخت تکراری
هم صدا
به جای هر قفس
ترانه می‌کاریم
هر صدا
یه روح تازه بود
وقتی امیدی نبود
هر صدا
پژواک درد و رنج
به سمت آسمون بود
بی صدا
دووم نمیاریم
یه باخت تکراری
هم صدا
به جای هر قفس
ترانه می‌کاریم
شاید
ما باهم رد شدیم از ترس
یا شاید
تا خورشید پر زدیم باهم
اما تک تک
همش از دم خیال و خوابه
رها شیم تو اوج با هم
بی صدا
دووم نمیاریم
یه باخت تکراری
هم صدا
به جای هر قفس
ترانه می‌کاریم
بی صدا
دووم نمیاریم
یه باخت تکراری
هم صدا
به جای هر قفس
ترانه می‌کاریم