تو جمع کردنه وسایلت بهت کمک نمیکنم
هنوز به چشمام اره ولی به تو، نه نه شک نمیکنم
اون عطری که برات خریدم و نبر،که لازمم میشه
اتاقمون باید بوی تورو بده برای همیشه،برای همیشه
اون قاب عکسی که شکستی و ببر،اونجاس پیشه تلفنه
لعنت به اونی که معتقده یه مرد گریه نمیکنه
چمدونت پره عزیزِ من،بزار بهت کمک کنم
هنوز به چشمام اره ولی به تو نه شک نمیکنم،شک نمیکنم
به جای این سکوت بیا بهم بگو از چی دلت پره
که میری اخه چاقو که دستشو هیچوقت نمیبره