آهنگ میثم حیدری - پاییز

پاییز و هوای قشنگش
خاطرات دلتنگش منو
یه دله شکسته اونو یه دل سنگش
پاییز و هوای دو نفره
غم بارون که اشکام میبره
تو این زمختی دنیا دل عاشقه نازکتره
پاییزیه حسه رنگه نمک رو زخم دل تنگه
دلم که میگیره شبا چیزی که می چسبه آهنگ
پاییز و صدای رعدش بارون میگیره
بعدش مثل بارون که می شوره از تو سینه شست عهدش
بارون و دله وامونده که پیش یارش جا مونده
اون نامه یادگاری هنوز تو که شکو تا مونده
پاییز یعنی غم دوری که نمیشه کرد صبوری
این همه گریه آخر منو داره میبره سمت کوری
پاییز و خش خش برگش روی شیشه
صدای تگرگش تک غنچه
تو باغچه مون با این اوضاع رسیده مرگش
پاییز یعنی ها روی شیشه
اسمش یهو ظاهر میشه
این خاطرات لعنتی زهرمار خوده نیشه
پاییزش شباش زود نمیشه دیر راحت باش نیستم
بهت بدم گیر تو کاری با زندگیم کردی از نفسام دیگه شدم سیر
پاییز یعنی بغض تو سینه
تاوان عشق اگه اینه هرشب ورق میزنمت دلم کردی پرپینه
پاییز غرش بی تکرار یک شیر خفته
زیرآواره من و رعیت و بیا ببین چه کردی با من بانوی دربار
پاییز دارالمجانین بی‌پایه و اساس بی قوانینه
تو خط ما که موازی نبود متساوی الساقینه
پاییز یه شاه مزدور بی‌رحم و وحشی و مغروره
زیر برگاش لهت میکنه آخر همیشه اهل عبور
پاییز مکتب غمگینه بهت یاد میده هرچند سنگینه
پل پس و پیش هم خرابه به خودت می آیی پاد روی مینه
پاییز یعنی مرد میدان باش از خدا جونت همیشه
ممنون باش به هر قیمتی بخوابم
بیا بیا عشق من اصلا هذیون باش
پاییز ماه قد یه ساله تو‌بازی عشق خوده
ژنراله فشار دوری از چشمام گذشت
الان فشارش دریچه‌میتراله
پاییز یعنی قدم تو خیابون بیخیال و سرما به زیر بارون
اشک و بارون که یکی شدن دیگه مهم نیست بگیری تاوون
پاییز یعنی دچار آشوب امیدی نداریم
یه خبر خوب وسوسه خودکشی
هم میکوبه تو سرت مثل یه دارکوب
پاییز به رنگ زرده قشنگه ولی پر در
خلق خدا که زوج بود ولی واسه ما فرده
پاییز واسه شاعر غم انگیزه عشقش رفته نداره
انگیزه چای می نوشم بدون تو فنجون خالی هنوز رو میزه
پاییز یعنی سرفه و سیگار تنها میشینی کنار دیوار
با اشک و ماتم تو هم نشینی این بالشت هم که شده باز نم دار
پاییز یعنی شکست عشقی تو ناخدایی بدون شکستی
تومدرسه سیاه دنیا مشق بنویس تا ابد مشتی